lirikcinta.com
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 #

lirik lagu 13th round – el mago (eplkt)

Loading...

το παιδί της διπλανής πόρτας στο δωμάτιο κλεισμένος ο άλλος στο σαλόνι να βρίζει μεθυσμένος να βρίζει τη μάνα ο μικρός να μπαίνει στη μέση αγκαλιάζει τη μάνα πόσα χρόνια ο πατέρας εξαφανισμένος δύσκολη ζωή για το παιδί στη γειτονιά μαζί του μεγαλώνουν ο αθλητής τον φονιά ο φόβος να χτυπά αλύπητα δεν μπαίνει στα σχοινιά έτσι είναι εκείνος άλλη μία μέρα άλλος ένας γύρος να αφήνει το boxeo να παίρνει το σέο να δίνει να παίρνει να κόβει μετράει φράγκα μέσα στην alpha romeo στην κάτω γειτονιά μας δαγκώνουν όλα τα spot παγώνουν οι οφθαλμοί σε 1 λεπτό το χε κάνει ροντέο το επόμενο πρωί βγαίνει τρέχει στη λεωφόρο αγώνας τρέχει ενάντια στον τιτλοφόρο να κάνεις στόχους με εικόνες να τον αφήνει σεκο 1 2 hook παρέ 1 2 παρέ lomachenko ο ρέφερι αρπάζει τον καρπό του αυτός γυρνάει κοιτάει με ένα βλέμμα το δάσκαλό του μιλήσαν με τα μάτια σαν να είπαν ήρθε η μέρα ο ρέφερι σηκώνει το γάντι του στον αέρα όλο το team αγκαλιάζει σφιχτά τον πρωταθλητή το παιδί από τη γειτονιά που δεν πέφτει αμαχητί αγκαλιάζει τη μάνα μετάλλιο στο λαιμό της άφησε για εκείνο τον πατέρα ρε μάνα που μας παράτησε

όλα κρέμονται από μία ανάσα η μάχη δεν είναι μόνο μέσα στα σχοινιά μη βάλεις στο λαιμό την θηλιά τα χέρια ψηλά

σκιαμαχία με τη μοίρα άκου λέει το ραπ χέρια στην πλάτη σφιχτά δεμένα με tie whrap ξάπλα στο δρόμο ο μπάτσος φωνάζει τώρα όλα πάγωσαν περικυκλωμένος από ένοπλους ναι τον μαγκωσαν…

πριν κλείσει την πόρτα του λέει θα φας καλά με μίσος στριφογυρνάει στην κλειδωνιά πες μας τα ονόματά τους πες μας πού είναι το πράμα αυτός να γελάει να του λέει μη με χτυπάς σαν πουτανα
οι τσεοι τα έχουν πάρει όλοι μαζί να τον χτυπάνε εκείνος φίλε ηταν απ τους ανθρώπους που δεν σπάνε δύο ονόματα αν έδινε θα έκανε έξω την ζωή του δύο χρόνια μπήκε μέσα γιατί κράτησε απλά τη σιωπή του επισκεπτήριο η γυναίκα τα παιδιά του να του λένε σε αγαπάμε αυτός να σφίγγει την γροθιά του να κρατάει τα δάκρυα του μην φύγουν ούτε λεπτό να ακουμπάει το πλαστικό να φυλάει το ακουστικό να επιστρέφει στην αυλή για να τον συναντήσει ο γέρος ο μοναδικός του φίλος δύο χρόνια σε αυτό το μέρος παιδί μου κάνε λίγο υπομονή και θα βγεις όσο χτυπάς το φονιά θα ζει μέσα σου ο αθλητής
στη ζωη σου ότι κι αν κάνεις να σαι για πάντα ντόμπρος να μην τα μπασταρδεβεις γιατί θα βγαίνει κόπρος να φύγεις από τη νύχτα η νύχτα είναι μπαμπέσα έχει δύο πόρτες μία θάνατος η αλλη εδώ μέσα δώσανε χειραψία και αφήσανε το προαύλιο μέχρι που επιτέλους έφτασε εκείνο το αύριο καλή λευτεριά εδώ σκότωσες το τέρας σου συγχώρεσε με για όλα γιατί εγώ είμαι ο πατέρας σου

όλα κρέμονται από μία ανάσα η μάχη δεν είναι μόνο μέσα στα σχοινιά μη βάλεις στο λαιμό την θηλιά τα χέρια ψηλά